piste afdeling met snowboard

Dilemma’s van elke snowboarder

Waarom skiërs écht anders zijn dan snowboarders

Snowboarders hebben het een stuk moeilijker dan skiërs, en het is tijd dat dat verandert. Denk eens aan de grote hoeveelheid trekliften. Okee ankerliftjes zijn goed te doen. Maar toch heb je aan het eind van die lift altijd een half uitgescheurde lies.

Liever zit ik in een stoeltjeslift. Wel altijd aan de rechterkant, anders zit ik met mijn rug naar iedereen toe. Want met een snowboard aan je voet kan je niet recht zitten in een stoeltjeslift. Na een week stoeltjesliften heb je alleen wel kans op een lichte verdraaide knie. Ik verwacht dat snowboarders door evolutie over 1000 jaar wel een kogelgewricht in hun knie hebben. Probleem opgelost.

Misschien is een gondel dan nog beter. Maar dan wel een moderne gondel, die aan de buitenkant ook een brede gleuf heeft om je snowboard in te steken. Ik heb in verschillende gondels in Frankrijk gezeten waarbij ik mijn snowboard mee naar binnen moest nemen. Simpelweg omdat de transportbak aan de buitenkant van de gondel alleen voor ski’s was gemaakt.

En als je dan eenmaal boven bent aangekomen is het, in geval van een stoeltjeslift, altijd maar weer duimen dat je op een enigszins vlak tot normaal aflopend stuk sneeuw kan uitstappen. Helaas wordt ook hier niet vaak gedacht aan snowboarders die met maar 1 voet in de binding de stoeltjeslift uit moeten zien te komen. Maar ook dat is goed te doen na enige oefening, of je mijdt gewoon die ene stoeltjeslift.

De liften zijn achter de rug, maar dan…

En dan, al steppent en glijdend baan je je een weg door de mensen richting de piste die je wilt gaan afdalen. Helaas tref je precies daar waar je je andere voet in de binding wil gaan doen, een horde skiërs aan. Ze staan allemaal naast elkaar omlaag te kijken voordat ze de eerste heuvel van de piste af durven te gaan. Geduld is een schone zaak… uiteindelijk gaan ze vanzelf…..

Ik ben alleen geen geduldig type. Mijn methode is om zo hard mogelijk op ze af te komen steppen om vervolgens tussen ze in te gaan staan. Je zal zien dat er dan een aantal waggelend opzij gaan. Het lijkt alsof ze dan opeens doorkrijgen dat ze niet alleen op de piste zijn. Ik heb Flow bindingen, dus ik kan staand of al glijdend mijn andere binding vastmaken. Op deze manier ben ik toch vaak de skiërs vooruit. Want eerlijk is eerlijk, ik heb ze liever achter me dan voor me.

Je board dus lekker omlaag, komt op een wat minder steil stuk en hier haal je ook nog wat skiërs in. Maar opeens stuif je op iets wat lijkt op een theekransje af. Ja hoor, op een heuveltje staat een groepje skiërs omlaag te kijken naar de piste die weer wat steiler afloopt. Zowel aan de linkerkant als aan de rechterkant staat een groepje skiërs om zich heen te kijken. Skiers schijnen niet te beseffen dat stilstaan voor een snowboarder geen optie is.

Je hebt dus maar een mogelijkheid en dat is door het midden, rechtdoor de heuvel over. Er is weinig tot geen ruimte om te remmen, dus op hoop van zegen dat je aan de andere kant van de heuvel geen maanlandschap aantreft. Voor wie het nog niet weet: dat maanlandschap wordt veroorzaakt door angstige skiërs die eigenlijk een makkelijkere piste hadden moeten nemen.

Nee, ik snówboard

Nouja en dit herhaalt zich, afhankelijk van de lengte van de piste, nog 4 tot 8 keer en dan ben je weer beneden. Beneden gekomen tref je je reisgenoten (die in mijn geval skiën) en die vragen vervolgens: “Gaat er nog iemand mee skiën?” Ik zou willen zeggen: “Nee”. Maar het is voor jezelf en voor je reisgenoten heel vermoeiend als je continu zegt: “Nee niet skien, wel boarden”. Omgekeerd is het ook heel vermoeiend voor jezelf en je reisgenoten als zij telkens moeten vragen: “Gaat er nog iemand mee skiën of snowboarden?”.
Mijn advies is om de vraag als volgt te stellen: “Gaat er nog iemand mee een piste pakken?”

Datzelfde geldt voor de situatie aan het eind van de dag, als de volgende vraag gesteld wordt: Heb je lekker geskied? (“Nee, wel lekker geboard”) En het herhaalt zich als je weer op je werk komt: Hoe was je skivakantie? (“Ik ben niet op skivakantie geweest, ik was wintersporten, op mijn snowboard”).

Kortom, het is tijd voor de emancipatie van de snowboarder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *